تبلیغات
ندای ماهین - مسابقات و بازی ها، در اقتصاد مقاومتی.
 
ندای ماهین
ارگان ستاد بازسازی بقیع : ماهنامه سیاسی اقتصادی
درباره ندای ماهین


ماهنامه سیاسی اقتصادی ندای ماهین
میدان شهدا 17شهریور ژلاک 1114
تلفن 33166179همراه 09120836492
sahmahini@yahoo.com
فاکس 33137070
ارگان ستاد بازسازی بقیع

مدیر سایت : سید احمد حسینی ماهینی
بازی و مسابقه امری سهل و ممتنع است، یعنی گاهی اصلا مهم نیست و گاهی، همه زندگی انسان را پر می کند. اما هرچه هست وجود دارد،  هزینه ها و درامد هایی را به خود اختصاص می دهد، و ردیف بودجه و برنامه های ملی و جهانی به دنبال آن است. بازی را در واقع یک سلسله فعالیت بشری می دانند که: هدف گذاری اقتصادی و بهره وری نشده باشد. 
طبیعتا اگر بازی بر اساس پول باشد، شرط بندی و در نهایت قمار بازی است. و الا کودک یا نو جوان که در کوچه و خیابان، یا با رایانه خود بازی می کند هدفش: فقط سرگرمی و گذراندن وقت است، تا زودتر بزرگ شود و: طولانی بودن انتظار رشد او را اذیت نکند.  قمار بازی از آن جهت حرام است که بجای بازی، به فکر حقه بازی و زیرپا کشی و زمین زدن هستند.
در قرن بیستم که همه چیز بعد قتصادی داشت، بازی ها نیز به سوی حرفه ای شدن و تولید ثروت حرکت کردند. مانند فدراسیون جهانی فوتبال که رئیس برزیلی آن، سال ها پادشاهی می کرد و با ثروت های افسانه ای، خود و بازیگران را اداره می نمود. فوتبالیست های ایرانی که هنوز به اصطلاح آماتور بودند، کم کم جای خود را به حرفه ای ها دادند که: صحبت اصلی انان درآمد های میلیاردی، آن هم به دلار بود. مخصوصا از موقعی که بنای ناسازگاری با مربی وطنی گذاشتند، تا بر مسئولین روشن شود: یک من ماست چقدر کره دارد. حالا کی روش، در بالاترین رده درآمدی این بازی های حرفه ای ایستاده است.
  در اقتصاد مقاومتی یک اصل وجود دارد، که آن الهام گرفته از عدالت اقتصادی است. حضرت علی ع می فرماید: عدالت یعنی هرچیزی در جای خودش باشد. درواقع بازی هم باید واقعا بازی باشد، نه اینکه محل کسب درآمد و: چشم و هم چشمی و صرف هزینه ها و خارج کردن بودجه ملی . زیرا دست بالای دست بسیار زیاد است، با اینهمه ریخت و پاش، نمی توان امیدوار به پیشرفت بازی ها بود. ایران هرچقدر هزینه کند، آل سعود در بالای آن ایستاده، قطر و امارات از آن هم بیشتر . لذا در مسابقه حیف و میل کردن بیت المال، نباید شرکت کرد. البته آنها هم که حیف و میل می کنند، تابع هیچ قانونی نیستند. مثلا فقط در فوتبال هزینه می کنند، و به بازی های دیگر اهمیتی نمی دهند. و این یعنی جهنمی پر از چاه های عمیق، برای نابود کردن سرمایه های یک مملکت و: از بین بردن استعداد ها واقعی .
علاوه بر عدالت، سودمند بودن هم جزو بازی است. وبازی های حرام یا نامناسب هم ممنوع است. پهلوانان ایرانی فقط به دنبال زهر چشم از رقبا نبودند، بلکه به فکر جامعه و افراد کم توان و بی بضاعت هم بودند. حتی برخی از آنها دست به عیاری می زدند، یعنی با زور خود از ثروتمندان می گرفتند، و خرج فقرا می کردند. یا بسیار از آنان در همان محله های قدیمی و: با زندگی سطح پایین به کار های خود ادامه می دادند، تا در اجتماع تنش ایجاد نشود و: در اثر حسرت فقرا ناسزا به خدا گفته نشود.
 هدفگذاری هم اگر برای بازی ها می شود، باید که اهداف اجتماعی و مفید باشد. مثلا اگر دونده ها می خواهند مسیری را بپیمایند، بهتر است به روستا ها بروند و فاصله چند روستا را بپیمایند، نه اینکه در یک مکان اطو کشیده وصاف، این کار را بکنند. کوهنوردان همیشه در بین پایین ترین سطح مردم باشند، تا ببینند که آنها در قرن فضا و موشک، هنوز پای پیاده می روند و: یا از حیوانات برای حمل و نقل استفاده می کنند. تعداد این افراد هم کم نیست، شاید بیش از 70درصد مردم، فاقد وسیله مناسب باشند.در حالیکه در کوهنوردی های پیشرفته، همگی در یک سالن جمع می شوند و: از یک کوه فرضی بالا می روند! در بازی های رایانه ای نیز همینطور است، نباید بازی همیشه بر اساس: خشونت و کشت و کشتار باشد، تا روحیه لطیف کودک را از همان ابتدا، با جنایت مانوس نماید. و یا نباید که خیال پردازی و رویا سازی باشد، تا مثلا یک کودک فقیر با مراجعه به پادشاهان، اوامر انها را اجرا کنند تا در آخر، با دختر او ازدواج کنند و ثروتمند شوند! تقریبا بسیاری از بازی ها بر مبنای داستان شاهزاده و گدا، دور می زند که شخص فقیر تمام استعداد خود را، برای نجات شاهان به کار می گیرد، تا بتواند به قصر وارد شود و: در انتهای بازی، شاه یا شاهزاده را از دست غول های فرضی نجات می دهد، وبالاخره با شاهزاده ازدواج میکند، جایزه بازی ها هم باید واقعی باشد. تا کودکان را، در بزرگی سرخورده نکند.
مسابقات و بازی ها، در اقتصاد مقاومتی.
Competitions and games, the resistance economy.
The contest is easy to play and impossible, that sometimes and sometimes it does not matter, all human life fills. But whatever there is, expenses and income are accounted for, and budgetary and national and international programs to follow it. The game actually know a range of human activities: economic and productivity targets are not.
Naturally, if the game is based on money, betting and gambling in the end game. Otherwise, the child or adolescent in the street, or your computer plays with purpose: entertainment and spend time only, to grow and: the length of the expected growth does not bother him. It is forbidden to gamble instead of playing, plumbing and hit the ground are thought to juggle and violated.
In the twentieth century the economic Everything after that, the game also moved toward professionalization and wealth creation. As the head of the Brazilian Football Federation, the Kingdom, and a legendary wealth, and actors operated. Iran which is still the so-called amateur footballers were gradually replaced by the professionals that: talk to their original billion-dollar, it was in dollars. Especially since the building incompatibility with homegrown players left, to the authorities is clear: our one I have is how much butter. Now Queiroz, the professional game stand on the highest income category.
  There is a principle of strength in the economy, which inspired economic justice. Imam Ali says: justice means everything is in its place. In fact, the game should really play, and not to earn money and location: rivalry and spending and out of the national budget. Hand over hand is enormous because, with all this mess, can not hope to progress the game. Iran does not cost much, Saud on top of it, Qatar and the UAE even more. In the race embezzle public funds, should not participated. Of course, they squandered that they are not subject to any law. For example, spend just in football, and other games did not care. And that's a hell full of deep wells, to destroy the capital of a country and: destroy the real talent.
In addition to equity, the profitability of the game. And open by unlawful or inappropriate is prohibited. Iranian athletes were not just looking to intimidate rivals, but instead on society and individuals were frail and destitute. Some of them were even hand-blown, by virtue of their power were the rich, and the poor were spent. Or many of them in the old neighborhood: the life of a lower level to continue their work, not to create tension in society and in effect said that God does not regret the poor profanity.
 If the target time for games, would be that social goals and helpful. For example, if you want to move runners to travel, it is better to go to rural areas and villages within the valley, rather than pulling iron, broken in one place, do it. Mountaineers are always the lowest level among the people, to see them in space and missile century, still on foot and are either used for transportation of animals. The number of people but not least, perhaps more than 70 percent of the population lacks proper means. In advanced while climbing, are all gathered in a hall of a hypothetical mountain climb! In computer games, too, should ever game based on violence and killing, so subtle spirit child from the very beginning, be familiar with the crime. Or should that be of fantasy and dream, to say, a poor child go to the monarchs, to carry out their orders at the end, with her daughter to marry and become rich! Almost many games based on the story The Prince and the Pauper, bypasses the poor all his talent, to save the kings of the work takes place, to be able to enter the palace and at the end of the game, the king or the prince of giants hypothetical save, and finally marries the prince, should be a real bonus games. To children, not disappointed at large.




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


آمار سایت
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :